Jessica’s Blog.

23 mei 2019.

“Tikkende tijdbom”

A

We swipen, liken, tappen en tikken tegenwoordig heel wat af op een apparaat dat inmiddels met de rest van ons lichaam vergroeid is. Alles en iedereen ligt binnen ons bereik en we zijn slechts een wachtwoord verwijderd van de waarheid (hoewel ook dit in bepaalde kringen tot verhitte discussies kan leiden).
Kortom; de wereld ligt aan onze voete-…uhm, vingers.
A
Er zit echter een flinke nadeligheid aan deze geëvolueerde arm-extensie verbonden, een onvermijdelijke bijwerking: we zijn blind geworden. Wereldblind, welteverstaan.
Ironisch, aangezien we de gewoonten van onze mede-mens in iedere uithoek van de wereld nauwlettend in de gaten houden.
Scrollen gedachteloos over de ver-van-mijn-bed-bommen, broeikasbulletins en bollebabybuikjes om gebiologeerd bij kunstig gefotografeerde sushiboten door #fitlifeyogababe tot stilstand te komen.
En mocht er zich onverhoeds tóch nog een onfotogenieke gebeurtenis voltrekken, dan zetten we massaal enerverende landschappen achter tenenkrommende citaten op onze verhaallijn.
Zó, goede daad. Terug naar de kattentipitentjes & kleurgecoördineerde tofuwraps.
A
Zodat we even vergeten dat de wereld groter dan ons en veel kleiner dan het schermpje onder onze vinger is, zodat we met een gerust hart onszelf, fairtrade-sojalatte-in-biologisch-afbreekbare-container incluis, in flatterend licht op de gevoelige plaat vast kunnen leggen.
A
En we, met één simpele tik, de wereld redden.