COLOFON

nr. Januari 2002
redactie: Berrie, Anita, Martin, Rob, Hans
Redactieadres: Stichting Vredesburo Eindhoven
Grote Berg 41 5611 KH Eindhoven
tel/fax: 040 2444707
e-mail: info@vredesburo.nl
Postbanknr: 5265491

Deze nieuwsbrief verschijnt 4x per jaar. De volgende nieuwsbrief zal in januari 2002 verschijnen.

INHOUD:

REDACTIONEEL
STAGEPERIKELEN
HET EERSTE STADSGESPREK
P E R S B E R I C H T tevens uitnodiging
MONEY, MONEY, MONEY
BIEP
INTERNATIONALE JEUGDUITWISSELING
OVER DE FILIPPIJNEN

 

 

REDACTIONEEL

In deze nieuwsbrief zien we de terugkeer van een oude bekende: de Stageperikelen. Hadden we bij de vorige nieuwsbrief geen enkele stagiaire rondlopen in het Vredesburo, nu hebben we er (tijdelijk) wel 6. Een aantal van hen stelt zich in deze nieuwsbrief voor en vertelt wat ze van plan zijn te gaan doen tijdens hun stage. Twee van de stagiaires zijn hier maar voor een zeer beperkte tijd en met een zeer bepaalde leervraag, zodat zij verder niet voorgesteld worden. Zij zijn alweer vertrokken als de volgende nieuwsbrief verschijnt. Verder in de nieuwsbrief een verslag van het eerste stadsgesprek, dat op initiatief van het Vredesburo is gehouden, nieuwe (mogelijke) ontwikkelingen met betrekking tot de huidige wereldcrisis en wat vaste en minder vaste rubrieken, zoals de Biep.

STAGEPERIKELEN (we are back)

MELANIE & ANTON.
Hoi, ik ben Melanie Janssen en ik zit op het ROC ter Aa in Helmond. Ik studeer sociaal cultureel werk niveau 4 en ik zit nu in het derde leerjaar. Ik ben nu samen met mijn klasgenoot Anton begonnen aan mijn jaarstage hier bij het Vredesburo. Ik ben hier van 21 januari tot en met eind april. Daarna ga ik drie maanden naar ItaliŽ, daar ga ik stage lopen op een camping waar ik activiteiten ga organiseren en begeleiden. Na de zomervakantie kom ik weer terug op het Vredesburo, waar ik dan nog een half jaar zal verblijven. Ik ben nu net een paar dagen bezig met mijn stage en heb al flink nagedacht met mijn klasgenoot over wat te gaan doen hier op het Vredesburo. Na veel nadenken hebben we besloten om een documentaire te gaan maken over subculturen bij jongeren hier in Nederland.
Hierin komen jongeren aan het woord die door de maatschappij ingedeeld worden in een bepaalde subcultuur. Daarbij worden een aantal maatschappelijke vraagstukken belicht, en laten wij een stukje van hun levenswijze zien.
Dit is dus wat we in dit jaar willen gaan doen. Ik denk dat ik hier heel veel ga leren en dat ik het zeker naar mijn zin ga hebben.

Ter introductie is mij gevraagd of ik een stukje wil schrijven over mezelf in deze nieuwsbrief.
Ik ben Anton v.d. Heijden en ben 19 jaar. Ik studeer sociaalcultureelwerk (scw) op het ROC ter AA in Helmond en ben met mijn derde jaar bezig. Dit jaar is de bedoeling dat ik een jaar ga stage lopen en ik heb besloten omdat bij het Vredesburo te doen. Ik en Melanie, mijn klasgenoot hebben de vrijheid gekregen om zelf een project te starten. We zijn tot het ideeŽn gekomen om een videofilmpje te maken over jongeren en subculturen. Deze videofilm is bedoelt voor alle MBO opleidingen.
We willen een beter beeld geven over subculturen als gothic, rasta en straight-edge. De bedoeling is dat we jongeren gaan filmen die hun politiek maatschappelijke standpunten en levensstijl aan het licht brengen. Ik denk dat er veel mogelijkheden zijn bij het Vredesburo om een leerzame en interessante stage te volgen.

JOHANNA
Hallo, ik ben Johanna en in het kader van mijn opleiding (CMV) loop ik op de woensdagmiddag vier uur stage bij het Vredesburo. Het is een "snuffelstage", dus meer een verkenning van het werkveld. Ik ben bezig met een onderzoek naar de maatschappelijke effecten van de verslavingsproblematiek. Dit doe ik in Rotterdam, omdat ik daar vlakbij woon, maar ook omdat daar de problemen wat groter zijn dan hier in Eindhoven. Het onderwerp is zwaar, maar dat maakt het ook interessant. Het is de bedoeling dat ik in juni mijn conclusies heb vertaald in een produkt, maar wat dat gaat worden weet ik op dit moment nog niet. Ik begin met het opzoeken van verschillende instellingen, om van achter de schermen een keer meegemaakt te hebben wat er nu eigenlijk speelt.
Ik heb het hier goed naar mijn zin en heb wel het idee dat ik al beter weet hoe ik dingen aan moet pakken, ook doordat niet alles voorgekauwd wordt. Al is het jammer dat er vanuit school maar zo weinig tijd voor beschikbaar is gesteld, ik probeer het daarmee toch te doen (en dat gaat ook lukken).

BRAM
Kameraden, Hierbij wil ik mij even voorstellen. Mijn naam is Bram Wijbenga en ik kom bij het Vredesburo stage lopen. Ik volg mijn studie aan de Fontys Hogeschool te Eindhoven. Mijn studie, die ik nu volg, is SPH. Ik heb al een studie achter de rug en met goed gevolg heb ik MBO Sociaal Juridisch gevolgd. Ik ga me tijdens mijn stage bezighouden met het onderwerp "Globalisering". Het is een breed onderwerp, maar ik probeer onder de begeleiding van Hans, u wel bekend, tot een goed produkt te komen.
Ik zal wat meer vertellen over mijzelf. Ik ben 24 jaar. Ik sport veel. Ik zwem en ik onderleg me aan het Muay Thai gebeuren. Voor de leken onder ons is dat Thaiboxen. Ik ben door mijn interesse in de vechtsport al 2 keer naar Thailand geweest om te trainen. Ik hou ook van reizen en graag alleen. Ik ben al in Marokko, Thailand, Myanmar en Laos geweest. De laatste 2 landen heb ik maar kort bezocht. Ik lees veel en graag over het TaoÔsme, Islam en boeken over het onderwerp samoerai zoals bijvoorbeeld: Hagakure.
Ik heb echt zin in mijn stage en hoop jullie een keer te kunnen begroeten op de woensdag! Houdoe! Bram

HET EERSTE STADSGESPREK

Woensdag 19 december was het dan zover, het eerste stadsgesprek vond plaats. Achter de schermen ging er een hele tijd over de organisatie heen. Dat komt omdat wij het publieksgesprek graag binnen een kader laten vallen, waarbij diepere doelstellingen behaald kunnen worden. Het is niet zo dat wij een publieksgesprek op zich niet voldoende zouden vinden. Maar een bredere doelstelling geeft meer mogelijkheden om verschillende onderwerpen aan te snijden en het geeft ons de mogelijkheid activiteiten te organiseren die op een lange tijd gericht zijn.
Dit eerste publieksgesprek was eigenlijk een probeersel, om de mensen in Eindhoven met het fenomeen publieksgesprek in aanraking te laten komen. Vanuit deze optiek hadden wij gekozen voor een actueel onderwerp. Nu moet gezegd worden dat het actuele onderwerp zich ook een beetje aan ons opdrong. De titel was 'men zegt dat de wereld veranderd is sinds 11de september. Hoe ervaart U dat?'.
Nu is dit uiteraard een onderwerp dat duizend kanten op kan gaan. En indien wij voor het eerst met 80 mensen bij elkaar zitten om ergens over te praten, is het waarschijnlijk geen goed idee om te proberen alle facetten van dit thema onder de aandacht te brengen. We kozen voor een panel en iemand die een introductie kan geven. Dit omdat het geheel bij aanvang vlot te laten verlopen en om te voorkomen dat wij zelf de stellingen en informatie aan het publiek moeten voorstellen. In een publieksgesprek moet het publiek dit eigenlijk doen. Verder denken wij ook dat we middels dit panel interessante mensen aan het publiek kunnen introduceren.

Nu was het een voorbereiding met zeer verschillende fases. Wanneer kan iedereen? Wanneer kunnen we de gratis beschikbaar gestelde zaal gebruiken maar vooral; wie wil er in het panel zitten? We zochten mensen uit de media, de kunst, de wetenschap en lokale overheid. Maar omdat dit een eerste gesprek is, het Vredesburo toch een organisatie met een bepaalde stempel is (hoe ver het in het verleden deze ook , en het onderwerp echt enorm veel kanten uit kan gaan, bleek het voor de mensen erg moeilijk om spontaan mee te werken met dit idee.
Tien dagen voor het gesprek hebben we nog maar twee bevestigingen voor panelleden en geen bevestigingen uit lokale overheid of media. Bij aanvang van de organisatie van het stadsgesprek hadden wij ook een briefje naar de minister van grootstedenbeleid gestuurd. De contacten waren zeer hartelijk, maar ook hier kregen wij nog geen bevestiging.

Er werd besloten toch door te zetten en er het beste van te maken. Niet alleen vanwege de moeite die al gedaan is, of de ondersteuning die wij van vele hebben gekregen, maar ook vanwege het feit dat uitstel, sociaal gezien, vaak een doodsteek is, waardoor afstel opgedrongen wordt. En prompt vallen in die laatste 10 dagen alle stukjes in elkaar. Naast Peter Schmid van de TUE en Niek van der Kleij (global cultural embassy), die hun aanwezigheid al ruim van te voren bevestigden, kwamen er bevestigingen binnen van Frank van Helmond (ED en Fontys), Hassan Yar (IHSAN), minister Jan Pronk en burgemeester Welschen. Ineens zat ons panel vol, werd de beschikbare tijd grotendeels ingevuld en moesten er spijkers met koppen geslagen worden om de richting van het gesprek enigszins te bepalen.

Dan is het woensdag 19 december

Het ministerie van binnenlandse zaken schreef een verslag waar wij bijzonder tevreden mee waren. Het hele verslag kunt u hier lezen. Tot zover de bijdrage vanuit het ministerie.

En de zaal sidderde toen Pronk zijn eindconclusie formuleerde. Zo vaak zien wij politici niet in een inspirerende rol. De siddering was dan ook niet negatief, in tegendeel.

Onze eindconclusie: geslaagd en de deuren zijn geopend voor een kleine reeks nieuwe gesprekken in dit nieuwe jaar.
We zullen U daarvan op de hoogte houden en hopen dat U ook de volgende keer aanwezig kunt zijn.

Nog een kleine opmerking. Onze dank gaat uit naar de volgende mensen en organisaties die spontaan hunhulp hebben aangeboden; wereldwinkel, theater het Klein, gemeente Eindhoven dienst Welzijn, vredescentrum TUe, 2B en de socialistische partij afdeling Eindhoven.

 

(ingezonden mededeling)

 

P E R S B E R I C H T tevens uitnodiging

Mies Bouhuys spreekt over 'politieke verdwijningen' Woensdag 13 maart 2002, Morgensterkerk, Eindhoven.

Beste mensen.
n april van dit jaar is het vijf jaar geleden dat we in Eindhoven begonnen met de maandelijkse wake voor vermisten in Turkije en Koerdistan. Helaas een lustrum. Het is een trieste werkelijkheid, dat het laten verdwijnen van mensen niet slechts in Turkije voorkomt, maar in nog 33 landen meer. Voor ons werd dit een reden om Mies Bouhuys uit te nodigen om over vermissingen en de gevolgen daarvan met ons te komen praten. Mies Bouhuys, schrijfster, is in Nederland de laatste tijd veel in het nieuws geweest. Haar solidariteit met de 'Dwaze Moeders' van Argentinie heeft haar tot de deskundige bij uitstek gemaakt betreffende vermissingen tijdens het dictatoriaal regime van Videla. Het huwelijk van Willem Alexander en Maxima, en de betrokkenheid van haar vader bij dit regime maakte dat dit gruwelijk gebeuren weer veel in de aandacht kwam. Mies Bouhuys komt op woensdag 13 maart 2002 om 20:00 uur In de Morgensterkerk, Mercuriuslaan 1b, Eindhoven. Het Eindhovens koor Lopend Vuurtje komt met hun geengageerde liederen de avond omlijsten. Bij gelegenheid van het prinselijk huwelijk heeft Mies Bouhuys, samen met de voormalige VN-mensenrechtencommissaris Theo van Boven, het inititief genomen voor het 'Nationaal Geschenk Mensenrechten Argentinie' (giro 437, Utrecht). Onnodig te zegen, dat we op 13 maart een bus klaarzetten voor dit geschenk. Iedereen is van harte welkom op 13 maart! Solidariteitsgroep Koerden Strijpsestraat 78 5616 GS Eindhoven tel. 040-2517607

 

MONEY, MONEY, MONEY

Als we een kluis hadden met heeeeeeeeeeeel veeeeeeeeel geld erin dan hoefde dit stukje niet te worden geschreven. Het is voor het Vredesburo elk jaar weer bekijken hoe we de financiŽle eindjes aan elkaar knopen .Elk jaar doen we weer een beroep op iedereen die we kennen om ons te ondersteunen. Ik kan iedereen verzekeren dat het " bedelen" om geld niet gemakkelijk is. Wij vinden ons werk belangrijk en we doen binnen onze mogelijkheden er alles aan om de wereld een klein beetje vrediger en rechtvaardiger te maken; als we in het kader daarvan moeten vragen om geld dan doen we dat. Strijkstokken en geheime rekeningen hebben we niet : iedereen is van harte uitgenodigd om zich te informeren over onze activiteiten : loop binnen op de Grote Berg 41, kijk op onze web-pagina www.vredesburo.nl vind je het belangrijk genoeg maak dan iets over

BIEP

Deze keer zijn er twee boeken bijgekomen die zeer de moeite waard zijn. Allereerst het boek "Het verloren land - Een geschiedenis van IsraŽl" door GŲran Rosenberg. Uitgeverij Atlas 2000, ISBN: 90 45003090.

Dit redelijk lijvige werk kun je het beste omschrijven als een politieke autobiografie en beschrijft het ontstaan van het zionisme en de successen en teleurstellingen die de verwerkelijking daarvan hebben opgeleverd. GŲran Rosenberg ontving voor het boek de August Strindberg Prijs voor de beste non-fictietitel van 1996. Het boek is zeer interessant en vol geschiedkundige informatie, waardoor het soms even "taai" lezen is, maar voor geÔnteresseerden zeer de moeite waard.

Dan is recent verschenen, naar aanleiding van een serie interviews die de VPRO eind vorig jaar via de radio uitzond: "11 september het keerpunt" van Stan van Houcke. Uitgeverij Atlas 2001, ISBN: 90 45009226.

Een juweeltje. In de grote hoeveelheid literatuur naar aanleiding van de gebeurtenissen van 11 september en de verhoudingen tussen het Midden-Oosten en de rest van de wereld, is dit een duidelijk informatief en "to the point" boekwerk. De geÔnterviewden zijn: Robert Fisk, Midden-Oostencorrespondent van The Independent; Karen Armstrong, een vooraanstaande commentator op religieus gebied; Benjamin Barber, hoogleraar politicologie; Noam Chomsky, hoogleraar linguÔstiek en filosofie, notoir criticus van de Amerikaanse politiek; en Frank Barnaby, kernfysicus en voormalig directeur van het SIPRI. Na deze interviews komen de dagboekfragmenten van Stan van Houcke zelf, soms poŽtisch, dan weer met een fantastisch, scherp en glashelder commentaar.

(ingezonden mededeling)


INTERNATIONALE JEUGDUITWISSELING Stichting I J U - een jaar buitenland - 026 - 4454649 Postbus 501, 6800 AM ARNHEM www.iju.nl Arnhem, 12-12-01 - PERSBERICHT - wat: Infodag over 'een niet zomaar jaar buitenland' voor wie: Jonge mensen van 18-30 jaar wanneer: Zaterdag 2 maart 2001, om 14:00 waar: Buurthuis de Hommel, de Wiltstraat 6 te ARNHEM Voor meer informatie: www.iju.nl KIJK EENS VERDER DAN JE NEUS LANG IS! Wil je een jaar leven in het buitenland en intensief kennis maken met mensen met een andere culturele achtergrond? Via de Stichting Internationale Jeugduitwisseling (IJU) kun je na vijf voorbereidingsweekeinden een jaar meedraaien in een organisatie. Bijvoorbeeld een project voor landloze boeren in India, een gezondheidsorganisatie op de Filippijnen of een opbouwproject in El Salvador. Ben je tussen de 18 en 30 jaar en wil je hier meer over weten? Kom dan naar een informatiedag van de IJU op 26 januari of 2 maart. We beginnen om 14:00 uur in Buurthuis de Hommel op de Wiltstraat 6 te Arnhem. Kijk voor meer informatie ook op www.iju.nl.

Over de Filippijnen

"IT APPEARS THE PHILIPPINES IS GOING TO BE THE SECOND, THE NEXT TARGET, AFTER AFGHANISTAN" door US Senator Sam Brownback

In de Filippijnen is de nodige opschudding ontstaan door de aankondiging van het Pentagon om zo'n 660 militairen naar de Filippijnen te sturen. Officieel gaan deze groene barreten en militaire adviseurs deelnemen aan Filippijnse 'leger oefeningen' in een gebied waar de Abu Sayyaf uiterst actief zijn. De kans dat op daadwerkelijke gevechten aankomt is echter levensgroot.
De Abu Sayyaf is een uiterst schimmige groep, volgens de ťťn terroristen a la Bin Laden volgens de ander gewone criminelen, weer anderen menen dat het een opzetje van de inlichtingendiensten is om de grotere moslim organisaties in diskrediet te brengen.

Het Filippijnse leger bleek niet in staat om eigenhandig met deze groep af te rekenen. Sterker nog, de vele miljoenen losgeld die de ontvoering van enkele westerse toeristen de Abu Sayyaf opgeleverd heeft bleken zo'n onweerstaanbare aantrekkingskracht uit te oefenen op die legeronderdelen die geacht werden de Abu Sayyaf op te rollen, dat de militairen maar al te bereid waren om bij elke aanval op Abu Sayyaf kampen geestdriftig te onderhandelen over 'miraculeuze ontsnappingen' van de Abu Sayyaf uit omsingelingen door het leger.

Aan de ene kant lijkt het logisch dat President Macapagal-Arroyo haar eigen leger niet vertrouwd en dan maar de Amerikanen uitnodigt om orde op zaken te komen stellen. Aan de andere kant dreigt er een enorme escalatie. De communistische New Peoples Army (NPA) en de moslim organisaties Moro Islamic Liberation Front (MILF) beschikken beiden over een grote machtsbasis in de Filippijnen en beiden houden een staakt het vuren in stand met de Filippijnse regering. Af en toe zijn er kleine schermutselingen, af en toe wordt er onderhandeld, verder blijft de situatie in een impasse.
De komst van de Amerikanen wordt door beide organisaties met argusogen gevolgd, komen ze alleen voor de Abu Sayyaf of ook voor ons?
De Amerikaanse Regering heeft de NPA inmiddels al op haar internationale terroristenlijstje bijgeschreven en de MILF voelt de bui ook al hangen. Beide organisaties hebben aangekondigd bij een eventuele aanval door, het zij het Filippijnse dan wel het Amerikaanse leger, 'passende stappen' te ondernemen.
Een totale escalatie dus.