| Samenvatting: | Het cara‹bies gebied is in beweging. Het schrijnende kontrast tussen armoede, krotwoningen, werkloosheid enerzijds en de weelde van de tourist-shops, de cruises en de rijkdom van de amerikaanse buur anderzijds moest wel tot explosieve ontwikkeling komen. Na cuba, de Dominicaanse Republiek, Trinidad, Costa Rica, werden ook de nederlandse autoriteiten verrast in hun anders zo ‘vredige koloniën, toen in 1969 de geruchtmakende opstand op de Antillen plaats vond en tevens de grootste protestaktie van Suriname plaats vond: de staking van onderwijzers en learen, die uiteindelijk leidden tot de val van Pengel. Waar gaat Suriname naar toe? Voor progressieve Surinamers is het duidelijk: niet all‚‚n ontwikkelingshulp (die al sinds 1945 vloeit, maar geen verbetering heeft gebracht), ¢¢k geen staatkundige onafhankelijkheid zonder meer (ondanks ‘ onafhankelijkheid’ verkeren talloze landen in de Derde wereld nog steeds in armoede), maar zij willen de sleutel tot welvaart: de rijkdom aan olie, bauxiet, suiker, etc. in handen van de bevolking van deze landen zelf. Dus ook: ekonomiese onafhankelijkheid van de arme landen . Dit boek geeft nu uitgebreide informatie over het hoe en waarom van de Surinaamse onafhankelijkheidspositie, over de apartheid die in Suriname voorkomt, de uitverkoop van Suriname's bodemschatten enz. Daarmee geeft dit boek een karakteristiek uitbuitingsmodel, dat geldt voor veel landen uit de Derde wereld. |